Frans Vogel Poëzieprijs 2019

Op zondag 20 oktober is de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 uitgereikt aan de Vlaamse dichter Dominique De Groen.

De Frans Vogel Poëzieprijs wordt vanaf 2021 tweejaarlijks uitgereikt tijdens Woordnacht. Deze award kent een aparte stichting: de Frans Vogel Stichting. Woordnacht faciliteert de prijs. De Frans Vogel Poëzieprijs is in 2017 opgezet als een nieuwe prijs voor jonge Nederlandstalige dichters. De laureaat getuigt van verwantschap met Vogels dichterschap. In de poëzie van Vogel komen het banale en het verhevene, zin en onzin als vanzelfsprekend samen. Zijn gedichten geven blijk van taalgevoeligheid, humor en levenslust. Enerzijds is hij in zijn poëzie provocerend en brutaal, tegelijkertijd getuigt hij van lotsverbondenheid met degenen die zich aan de zelfkant ophouden. Zijn gedichten zijn onlosmakelijk verbonden met het rauwe grotestadsleven.

De jury voor de tweede Frans Vogel Poëzieprijs bestond uit Manuel Kneepkens (voorzitter), Robbert Meijntjes, Silvana Sodde, Pim Wiersinga en Erik Brus. Aan de prijs zijn een bedrag van 1.500 euro en een beeldje van kunstenaar Cor Kraat verbonden.

Uit het juryrapport: ‘Bundels waaruit engagement spreekt met een wereld die op drift is en waarin niets ongeschonden blijft – ook de dichter zelf niet. De Groens gedichten getuigen van een weidse en scherpe blik op het laat-kapitalische tijdperk. Zij analyseert het onpersoonlijke alledaagse en hangt hier een protest aan op waaruit zowel humor als melancholie spreekt. Daarbij spaart zij ook zichzelf niet. Haar poëzie is nergens gemakkelijk of vrijblijvend, stelt ongemakkelijke vragen en heeft geen tijd voor mooischrijverij. Daarmee laat zij een relevante stem horen in de huidige Nederlandstalige poëzie.’ Lees het volledige juryrapport hier.

 

Laureaten tot op heden:

2019 Dominique de Groen
2017 Lilian Zijlstra

Lilian Zijlstra tijdens de uitreiking van de Frans Vogel Poëzieprijs 2017 (foto: Marco de Swart)

Frans Vogel

Frans Vogel (foto door Frank Hanswijk) was geboren in Groningen in 1935, en leefde sinds 1949 in Rotterdam. De eerste jaren aldaar bracht hij door in een jongenstehuis.

Begin jaren vijftig begon Vogel als corrector bij het landelijk katholiek dagblad De Maasbode. Hij schreef daar zijn eerste artikelen, maar richtte zich daarna op het schrijven van reclameteksten. Als beginnend dichter kwam hij in contact met Cornelis Bastiaan Vaandrager en Hans Sleutelaar, die in die tijd samen met Armando en Hans Verhagen de Nederlandse poot van het literaire tijdschrift Gard Sivik hadden opgezet.

Vogel was ook actief als fotomodel, en ontwikkelde zich als beeldend kunstenaar. Hij raakte geïnspireerd door het werk van Woody van Amen en Daan van Golden, en ontwierp zelf collages en maakte readymades.

Met name in de jaren tachtig zorgde Frans Vogel nogal eens voor wat tumult. Samen met Jules Deelder, Gerrit Lakmaaker en Cor Vaandrager was hij decennialang de “junkie-romantische, rauwe smoel… van de Rotterdamse kunstenaarsscene.”